กาลครั้งหนึ่งมีเด็กคนหนึ่งกำลังรอรถอยู่ ณ ท่ารอที่หมู่บ้านของเขา ช่วงเวลานั้น ความกังวลและความกลัวกำลังกักกินหัวใจของเขาทีละเล็กทีละน้อย ก่อให้เกิดความวุ่นวายใจมากมายต่อภาพร่วมของชีวิตเขามาก
เมื่อเขารู้สึกกลัวเขาจะร้องหาพระเจ้าเสมอ ความเชื่อของเด็กคนนี้กำลังถูกทดสอบอย่างหนักแทบจะหมดกำลังไป แต่ทุกๆครั้งที่เขาบอกกับพระเจ้า ทุกครั้งที่เขาหวังในพระเจ้า ความบรรเทาใจเล็กก็สัมผัสได้ในดวงใจน้อยๆของเขา พระเจ้ากำลังสดับเขาหรือพระองค์ทรงกำลังปลอบโยนเขาอยู่ เพราะพระองค์ คือ พระเป็นเจ้าของเด็กน้อยผู้นี้
วันพุธที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2558
วันอังคารที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2558
ข้าพเจ้าเชื่อ.....
ข้าแต่พระเจ้า ลูกรักพระองค์
สิ่งเดียวที่ข้าพระองค์ ตัองการคือแสวงหาแต่เพียงพระองค์ ตอนนี้ลูกอยากจะอยากจะเป็นที่ดี อยากจะเตรียมตัวเป็นพระสงฆ์ที่ดี อยากจะซื่อสัตย์ต่อพระองค์ อยากเป็นผู้รับใช้พระองค์ ข้าแต่พระเยซูเจ้า องค์พระเจ้าของลูก ขอพระองค์ทรงพระเมตตาต่อกระแสเรียกชอลูกน้อยด้วยเทอญ ขอพระองค์โปรด ชำระความผิดบาป ความหวาดกลัว ความกังวล ความสงสัย ด้วยความรักของพระองค์ด้วยเทอญ
สิ่งเดียวที่ข้าพระองค์ ตัองการคือแสวงหาแต่เพียงพระองค์ ตอนนี้ลูกอยากจะอยากจะเป็นที่ดี อยากจะเตรียมตัวเป็นพระสงฆ์ที่ดี อยากจะซื่อสัตย์ต่อพระองค์ อยากเป็นผู้รับใช้พระองค์ ข้าแต่พระเยซูเจ้า องค์พระเจ้าของลูก ขอพระองค์ทรงพระเมตตาต่อกระแสเรียกชอลูกน้อยด้วยเทอญ ขอพระองค์โปรด ชำระความผิดบาป ความหวาดกลัว ความกังวล ความสงสัย ด้วยความรักของพระองค์ด้วยเทอญ
พระเจ้าข้าน้ำพระทัยของพระองค์คือสันติสุขของขัาพเจ้าทั้งหลาย
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)
