ปรัชญากับงานอภิบาล

         เมื่อวันที่ได้มีโอกาสเดินทางไปทำงานอภิบาลกับเพื่อนทุกๆวันเสาร์เย็น การเดินทางในแต่ละครั้งก็ถือว่า เสี่ยง ทั้งนี้ เพราะต้องอาศัยความชำนาญและการเรียนรู้เรื่องการเดินทาง การระมัดระวัง การรู้จักจังหวะ สิ่งเหล่านี้  แม้ว่าจะเป็นสิ่งเล็กๆแต้ถ้าเทียบความสำคัญแล้วใหญ่หลวงเพราะมันเกี่ยวข้องชิีวิตทัั้งชีวิต

      การเรียนรู้มันหมายถึงเราสามารถที่จะมีอำนาจเหนื่อบางอย่างที่เราเรียนรู้ และเราสามารถที่จะใช้ความรู้ของเราควบคุม (control) สิ่งเหล่านั้นตามที่เราต้องการ 

      เมื่องานอภิบาลเริ่มขึ้นทุกๆวันเสาร์เรามักจะพบกับคำถามทางปรัชญาต่างๆมากมายจากบรรดาพี่น้องที่เราเดินเข้าไปพูดคุยด้วย   อีกทัั้งคำถามเหล่านั้นมักจะเกี่ยวข้องกับเรื่องของปัญหาความจริงและความเป็นจริง บางทีการดำเนินชีวิตในแต่ละวันก็เป็นเหมือนการเรียนรู้จักวิชาปรัชญาหลายๆแนวคิดทั้งที่เกี่ยวข้องกับเรื่องของชีวิต เกี่ยวกับความสุข เกี่ยวกับสังคมและเกี่ยวข้องกับปัญหาต่างๆเช่นเดียวกัน อาทิเช่น ความขัดแย้งในเรื่องการเมือง ความขัดแย้งกันในเรื่องของความคิดและเหตุผล และการต้องตัดสินระหว่างความจริง ความดี และความชั่ว ศีลธรรมและจริยธรรมในการดำเนินชีวิตของแต่ละคน

     การคิดเป็นการตัั้งคำถามทางปรัชญาจริงๆสำหรับผมและการดำเนินชีวิตเช่นเดียวกันเป็นการตอบคำถามหรือมากกว่านั้นเป็นกระบวนการแสวงหาความจริงในเชิงปรากฏการณ์นิยมอันเป็นการแสวงหาความจริงตามกระบวนการเข้าใจและการตีความบางอย่าง ในบางครั้ง สำหรับผมมันเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อมากเพราะกระบวนการแสวงหาความจริงนั้นหลากหลายและความหลากหลายแห่งชีวิตที่ผมได้เรียนรู้จากการทำงานอภิบาลให้มุมมองในเรื่องของปรัชญามากมายจริงๆโดยทางงานอภิบาลนี้ให้ปรัชญาชีวิตของชาวบ้าน บางทีในเวลาที่ผมได้ไปเยี่ยมพวกเขาก็มักจะมีคำถามในใจถึงเรื่องราวชีวิตของพวกเขา การที่เห็นชีวิตของพวกเขามันก็ทำให้ได้เรียนรู้ว่าการแสวงหาความจริงนั้นมันสำคัญจริงในชีวิตของคนเรา ไม่ว่าจะเป็นชาวบ้านธรรมดาทั่วไปหรือเราที่เป็นนักเรียนนักศึกษาที่มีความรู้แต่ทุกคนคือนักปรัชญา เพราะเราทุกคนต่างแสวงหาความจริงในชีวิตตามวิธีการของตนเอง